ym tradycyjnym „Popielcem”, czyli Środą Popielcową. W tym czasie zastanawiamy się nad sensem naszego życia. Czterdzieści dni postu symbolizuje czterdziestodniową tułaczkę Chrystusa po pustyni. Nazwa „Popielec” wywodzi się od popiołu, którym kapłan posypuje w tym dniu głowy wiernych i który jest symbolem kruchości ludzkiego żywota. W Środę Popielcową udajemy się do świątyni, aby przypomnieć sobie o tym, że jestem istotą grzeszną oraz przemijającą. Przekaz Środy Popielcowej jest jasny. Zwracamy się w kierunku Boga, ponieważ tylko on daje życie wieczne i zapewnia nieprzemijalność po śmierci. Mówi o tym kapłan posypując głowy wiernych popiołem: „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz”. Symbolika tego gestu jest tak wymowna, że weszła do użytku codziennego, a określenie ”posypać głowę popiołem” oznacza tyle co przyznać się do winy, wyrazić skruchę. Wielki Post to także czas modlitwy, oraz skorzystania z sakramentu spowiedzi.



olu. Dzięki wspólnemu kolędowaniu udało przedłużyć się czas świętowania Narodzin Chrystusa. Organizatorzy serdecznie dziękują Parafianom za liczną obecność, wspólny śpiew i złożone ofiary, które w kwocie 730 złotych zostaną przeznaczone na wyjazd integracyjny scholi. 




Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, składam wszystkim Parafianom i Przyjaciołom naszej wspólnoty najpiękniejsze życzenia świąteczne.
„Rorate caeli desuper” – to pierwsze słowa łacińskiej pieśni tłumaczonej jako „Spuśćcie rosę niebiosa”. Od nich pochodzi funkcjonująca do dziś nazwa – Roraty. Roraty to Msze św. wotywne o Najświętszej Maryi Pannie. To zaproszenie do oczekiwania na przyjście Pana razem z Jego Matką. 


























