Odpust Porcjunkuli – 2. sierpnia
Odpust Porcjunkuli zwany też Odpustem Matki Bożej Anielskiej, to szczególny odpust w Kościele katolickim, związany z małym kościołem Porcjunkula znajdującym się dziś wewnątrz Bazyliki Matki Bożej Anielskiej.
Jego historia sięga XIII wieku i jest ściśle związana ze św. Franciszkiem z Asyżu. Według tradycji Franciszek prosił papieża Honoriusza III o możliwość uzyskania przez wiernych pełnego odpuszczenia kar doczesnych za grzechy po spełnieniu określonych warunków. Prośba została przyjęta, a od tego czasu odpust stał się jedną z najbardziej znanych franciszkańskich tradycji.
Kiedy można go uzyskać?
Obecnie odpust Porcjunkuli można uzyskać:
- od południa 1. sierpnia do północy 2. sierpnia każdego roku.
Jakie są warunki uzyskania odpustu zupełnego?
Trzeba:
- być w stanie łaski uświęcającej po spowiedzi, jeśli jest potrzebna,
- przyjąć Komunię Świętą,
- pomodlić się w intencjach papieża,
- nawiedzić kościół parafialny, franciszkański lub inny kościół, w którym odpust został prawnie ustanowiony,
- odmówić tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”,
- wykluczyć przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
Co oznacza odpust?
W nauce Kościoła katolickiego odpust nie oznacza przebaczenia grzechów — to dokonuje się w sakramencie pokuty. Odpust jest darowaniem kar doczesnych pozostających po odpuszczeniu win. Odpust zupełny można ofiarować za siebie albo za osobę zmarłą.
W wielu parafiach, zwłaszcza prowadzonych przez franciszkanów, 2. sierpnia obchodzony jest jako święto Matki Bożej Anielskiej z uroczystą Mszą Świętą i możliwością uzyskania odpustu Porcjunkuli.
Główne myśli Orędzia Ojca Świętego Leona XIV na VI Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych – 26. lipca 2026 roku
Bóg nie zapomina o nikim
Hasłem tegorocznego Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych są słowa z Księgi Izajasza: „Ja nie zapomnę o tobie”. Papież Leon XIV przypomina, że Bóg zna każdego człowieka po imieniu i nigdy o nikim nie zapomina. Jego miłość jest większa niż miłość matki do dziecka i pozostaje wierna przez całe życie.
Ojciec Święty zwraca uwagę, że wiele osób starszych doświadcza dziś samotności, opuszczenia i poczucia, że są niepotrzebne. Często dzieje się tak zarówno w rodzinach, jak i w domach opieki, gdzie łatwo zapomnieć o wyjątkowości każdego człowieka. Dlatego Kościół pragnie być domem dla wszystkich i przypomina, że każda osoba – niezależnie od wieku – ma niezbywalną godność i jest umiłowanym dzieckiem Boga.
Papież zachęca szczególnie ludzi młodych i całe rodziny, aby odwiedzali swoich dziadków oraz osoby starsze, zwłaszcza te, które są samotne i nie mają nikogo bliskiego. Życzliwa obecność, rozmowa i poświęcony czas są najlepszym sposobem, by przekazać im Bożą miłość i pokazać, że nie zostali zapomniani. Żadne nowoczesne środki komunikacji nie zastąpią osobistego spotkania, czułości i bliskości.
Nie wstydzić się własnej kruchości
Leon XIV przypomina również, że starość może być czasem szczególnego odkrywania Boga. Nawet jeśli ktoś wcześniej nie żył blisko wiary, nigdy nie jest za późno, aby rozpocząć lub odnowić życie duchowe. Bóg zawsze czeka na człowieka i przyjmuje go z miłością. Świadomość tej miłości pomaga spokojniej przyjąć własną kruchość i zrozumieć, że wszyscy potrzebujemy siebie nawzajem oraz troski innych ludzi.
Ojciec Święty zachęca osoby starsze, by nie bały się swojej słabości. Kruchość nie odbiera człowiekowi wartości, lecz może stać się źródłem mądrości, zaufania Bogu i otwarcia na innych. Starość nie jest końcem powołania, ale nowym etapem życia, w którym nadal można świadczyć o wierze, nadziei i miłości.
Modlitwa o pokój dla przyszłych pokoleń
W obliczu wojen, przemocy i podziałów papież prosi seniorów o szczególną modlitwę o pokój na świecie. Podkreśla, że ich modlitwa ma wielką wartość dla Kościoła i całej ludzkości. Dziękuje im zwłaszcza za codzienny Różaniec i duchowe wsparcie.
Na zakończenie Leon XIV zapewnia wszystkich, że Bóg nigdy o nas nie zapomina. Zachęca, abyśmy z ufnością powierzali Mu swoje życie i każdego dnia odnawiali w sobie wiarę, nadzieję i miłość.
